el

2007-10-20T21:02:00.000+03:00

Η συνέχεια

2007-10-14T22:19:00.000+03:00

Είναι φορές σαν κι αυτή που αισθάνεσαι με φόρα την ασημένια μπάλα να 'ρχεται κατά πάνω σου τόσο δυνατή, τόσο ικανή σαν να μπορεί τον κόσμο για λίγο να βάλει σε χορό μαγικό κι αυτός να αέρας να χαιδεύει τόσο τρυφερά με δυο νότες παρέα.

Αναρριχάται μια σκέψη, σχεδόν τα κατάφερε κι έτσι, σε πιάνεις πάλι να σκέφτεσαι, όμορφα.

Μία μετά τα μεσάνυχτα κι ακόμα μία σταγόνα πίσω απ'το τζάμι που στηρίζεις το βλέμμα σου κυλά σέρνοντας μια επιθυμία κρυφή, να φτάσει ίσως κάποτε εκείνη την απέραντη θάλασσα, κύμμα να γεννηθεί ξανά και γυαλάδα ν'αφήσει.

θα 'χει ώρα πια που έδυσε ο ήλιος.

Ένα ακόμα τσιγάρο, το άλλο χέρι στην τσέπη, φυσσάει, κρυώνω μα είναι όμορφα εκεί και δεν θέλω να φύγω.

Riders on the storm

2007-10-07T18:11:00.001+03:00

δηλώσεις

2007-10-07T18:08:00.000+03:00

"Το ΠΑΣΟΚ υπέστη εκσυγχρονιστική μετάλλαξη".

ταγκ: :P

Η

2007-10-04T01:30:00.000+03:00

σαν τη μυρωδιά πρωινού καφέ, η διαδικασία γνωστή.

σαν το πρώτο φως π'αντικρύζουν τα μάτια κάτω απ΄τα βλέφαρα πριν ακόμα ξυπνήσεις.

τ'ανοιγοκλείνεις με μιας

με φορά να κοιτάν προς τα μέσα

όπως τώρα.

στον πίσω καθρέφτη.

κι ερώτηση, μια και μόνη της.

;

Exit

2007-09-26T00:41:00.001+03:00

Να γείρω το κεφάλι μου ήσυχη.
Ματώνουν τα μάτια μου πίσω από σιδερένιες σκιές οριζόντια στοιχισμένες.
Στεγνά..

Και δεν φτάνει χώμα να βρέξει η μια μου σταγόνα.

Σε καταβρόχθισαν πρωταγωνιστή πριν παίξεις κάτι αλλιώτικο από πρόβα, απόψε.
Τόση αναμονή, χαμένη.
Κι ο κόπος για το πολυπόθητο χειροκρότημα, χαμένος.
Τώρα κομπάρσοι στη σκηνή, σου κλέψαν τα φώτα.
Κοιμήσου..

2007-10-03T22:04:00.001+03:00

.

.

Le Vent Nous Portera

2007-09-19T14:16:00.001+03:00

no words left
but a ride with my flying carpet

2007-09-11T14:44:00.000+03:00

πειράζει που είμαι ακόμα στο θέατρο;
λέω πως όχι. θα μείνω και σήμερα εκεί.
μες τη νυχτα, με μουσικές κι ένα σωρό ταξίδια
από αύριο βλέπουμε

εντάξει, ίσως το παράκανα κι εγω

αλλά να ξυπνάς με φαντάσματα..
κάπως απότομο.

11.9.01

2007-09-11T08:02:00.000+03:00

Αμυχές

2007-09-07T01:11:00.001+03:00

Σα να πέθανες είναι.
Και που είσαι εδώ κι όταν δεν είσαι,
σα να πέθανες είναι.

Η πέτρα

2007-09-07T16:57:00.001+03:00

Αρχή να βαφτίσουμε πράγματα.
Καινούργια γλώσσα γίνεται ο κόσμος.

2007-08-28T09:27:00.000+03:00

Ξεκινώντας από το σπίτι το πρωι βάζω ν' ακούσω Δίεση.

Ενημερώνομαι για τις προσκλήσεις που δίνουν και παίρνουν για τα προεκλογικά πάρτυ σε νυχτερινά κέντρα της παραλίας.

Φαντάζομαι ματωμένες λευκές σελίδες με κατακόκκινους φιόγκους να πετάνε μπροστα μου και να κολλούν στο τζάμι του αυτοκινήτου

Κάποιες σκέψεις της πασχαλίτσας μου κράτησαν συντροφιά μέχρι το γραφείο.

2007-08-25T19:27:00.000+03:00

Δεν είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό.

Δεν μπορεί.

Ανισόπεδα

2007-08-23T21:19:00.001+03:00

Μια ιστορία που χτίστηκε
όπως να ΄ναι για ν'ακουμπήσει
ο χρόνος
κι είναι αυτό το τέλειο
έγκλημα η καθημερινότητα..
Έμεινε μόνος κι ακίνητος μες
στο σκοτάδι από φόβο μην αγγίξει τη σιωπή τους ..

...Όποιος γερνάει μόνος του ακούει τις πέτρες να μιλούν..

Αταίριαστα

2007-08-22T02:05:00.000+03:00

Κουρασμένος απ'τον έξω κόσμο
ξαναμπαίνει κάποτε στο δέρμα του..

2007-08-22T01:59:00.003+03:00

2007-08-22T01:37:00.001+03:00

Ψέμματα

2007-08-16T20:34:00.000+03:00

μια φορά προσευχήθηκες, όχι πως πίστεψες και ποτέ.
απλώς δεν έμενε και τίποτα άλλο.

τώρα γελάς και λες εγώ είμαι εδω.
χθες όμως ήμουν;
χορός που δεν μπορείς να σταματήσεις οι σκέψεις
χθες
ναι, τώρα δεν μπορείς.

φύλλα ημερολογίου οι μέρες που γυρνάν και τώρα σίγουρα δεν συμβαίνει τίποτα.
όσο και να τρέξεις

μόνο μουσικές, μουσικές και λευκά φουσκωμένα πανιά ξετυλίγονται
ταξιδεύουν ίσως για πρώτη τους φορά τόσο γρήγορα.

κι ούτε μπροστά σου να κλάψεις μπορείς.
ούτε αυτό. όρθιος σκοπός που ξεπήδησε από πίνακα.
κάηκα μέσα σ'εκείνη τη φύση που έτρεχα να της ξεφύγω ξενυχτούσα με το κλάμα των δέντρων.

και τώρα εδώ. για όσο.
πόση ειρωνεία;
.

και έδειχνα να πιστευω τόσο την αλήθεια που κρατούσα κρυμμένη
θα 'θελα να πιστευω.
θα 'θελα.

θα 'θελα να μην έφευγα όταν οι σκέψεις σου πλησίαζαν απειλιτικά κοντά μου.
θα '΄θελα και σ'ένα ποστ να ήμουν πιο ξεκάθαρη. για μια φορά.

τώρα δεν με νοιάζει.

τόσο μπορώ.
εκείνο το λυπημένο βράδυ

είχα με τη ζωή μου να κάνω.
είχα με μ'ενα να κάνω και τώρα ακόμα πιο πολύ.
ήμουν και είμαι κατά βάθος εγώ.
όχι αλλος, κανείς άλλος

σέρνω σε τσουβάλι τις μνήμες και τραγουδώ τον ήχο του
με το χέρι σου στο μαγουλό μου
πεθαμένες λέξεις. σιχαμένες λέξεις
όσο μ'άγγίζω πονάω.
κι είναι άλλος ο πόνος αυτός
χειρότερος

ο ορός μου είχε για μέρες χρώμα μπλε μα κανένας γιατρός δεν το είδε.
έτσι ήρθα.

τελικά ξέρω να λέω ψέμματα, με συγχαίρω

δείκτες

2007-08-16T03:11:00.001+03:00

Δρόμοι που χάθηκα,
γωνιές που στάθηκα,
δάκρυα που πίστεψα,
παιχνίδια στο νερό.
πικρό το βράδυ φτάνει.

Οι διακοπές κάνουν καλό

2007-08-14T23:09:00.001+03:00

Διακοπές χωρίς εγχειρίδιο, τί σόι διακοπές μπορεί να ΄ναι;
Όποιος ξέρει, ας πει.
Γιατί οι διακοπές, κάνουν καλό.

2007-08-09T19:27:00.001+03:00

μια ακόμα.

2007-08-06T22:13:00.001+03:00

Ήταν ήδη τρεις και το γνωστό μπαρ θα έκλεινε σε περίπου δεκαπέντε λεπτά.
ίσα ίσα προλαβαίναμε για ένα τελευταίο σφηνάκι.
Η Ε. έβαλε σε όλους.

-Θα φύγεις τελικά;
-Δεν έχω ιδέα.
-Και πότε θα μάθεις;
-Καμία ιδέα.
Γέλασε, δεν άκουσε και κάτι καινούργιο.

Αγκαλιαστήκαμε κι είπαμε καληνύχτα.
Αλλάξαμε δρόμους.
Θα τα λέγαμε ξανά..όποτε.

λέω απόψε θα κοιμηθώ με το τραγούδι που με ξυπνάει,
θα ανάψω γύρω σου κεριά
και θα κάτσω δίπλα σου.
με τα δυο μου χέρια θα σε κρατώ απ΄τους ώμους.
θα τα τυλίξω έπειτα γύρω σου..
.. στην τελευταία σου ανάσα
..θα μείνω να παρατηρώ τα μελανιασμένα σύν νεφα
στα παγωμένα σου μάγουλα
..απόψε δεν θα συμβαίνει τίποτα.

όταν μείναμε οι δυο μας πλησίασε, μου χάιδεψε τον ώμο και μου ψιθύρισε στ'αυτί:

"να πας"
έρχομαι λοιπόν.

Γ. Σταύρου

"Θεσσαλονίκη"

2007-08-05T20:48:00.001+03:00

Radiohead - Creep

2007-08-05T13:24:00.001+03:00

I wish I could

come

closer