17.6.07

μ0β


Περπατούσε με μεγάλα, γρήγορα βήματα, αγχώθηκε για μια στιγμή νομίζοντας πως χάθηκε στα στενά. Ήταν κι αυτοί οι δυο αρκετά περίεργοι, γεροδεμένοι άντρες που είδε να φεύγουν πίσω της. Κάποιος πάνω σε μηχανή προσφέρθηκε να την "πετάξει" μέχρι παρακάτω. Δεν του απάντησε. Περπάτουσε κοιτώντας μόνο μπροστά. Ευτυχώς γρήγορα έφυγε. Συνήθως έτσι κάνουν. Αν και κάπου θα 'θελε ακριβώς να την πετάξει τώρα.

Μπήκε στ'αμάξι και αφού βεβαιώθηκε πως δεν ήταν κανείς τριγύρω έβαλε το κλειδί στη μηχανή μόνο για να παίξει τ'αγαπημένο κομμάτι.Το πάρκινγκ που είχε ένα σωρό αυτοκίνητα πριν, τώρα σχεδόν άδειο. Δυο αυτοκίνητα μόνο, παρατημένα απέναντι σε μια αλάνα από χαλίκι που στα σκοτεινά το 'λεγες και χιόνι. Χιόνι την 17η Ιουνίου όμως?
Πόσο περίεργο θα 'ταν. Ανέβασε το βλέμμα ψηλά σε κάτι ξεχασμένα ρούχα, σε μια ταράτσα, όλα πορτοκαλί, όλα όμοια, σαν το χρωμα του έρημου στενού.
Μ'ευλάβεια αγκάλιασε το τιμόνι. σαν να ταν μωρό. Πέταξε με μιας το τσιγάρο απ'έξω.

Πόσα λίγα και πόσα πολλά μπορεί να σημαίνουν. Ποιος θα βρισκόταν να της πει πόσα?
Ποιον θα άκουγε κι αυτή? Για λίγο, για μια στιγμούλα μόνο, δάκρυσε.
Θα 'ταν που θα'θελε πολύ τώρα να μπορούσε ν'ακουσει μια φωνή ήρεμη, μια ήσυχη φωνή.

Περισσότερο όμως θα 'θελε, να μπορεί να πάρει για λίγο μια φιγούρα, μια σκιά από ενα χαμόγελο. Με μια ανάσα..για λίγο. Και θυμήθηκε μια νύχτα απ'αυτές που τόσο γρήγορα φεύγουν.. Δεν τις καταλαβαίνει τις μέρες.

Δεν φιλιούνται οι άνθρωποι σαν γνωρίζονται.

Μέχρι να τελειώσει κι'αυτό θα πρέπει να το 'χει διαβάσει σκέφτηκε κι άναψε κι άλλο τσιγάρο.

Και να την πάλι. Μια σφιχτή αγκαλιά μόλις πέρασε από μπροστά της από αυτές που σαν στα πάντα παραδομένη σηκώνεις τα χέρια ψηλά και κλείνεις τα μάτια, ξέρεις.. απ'αυτές που τις ακούς μόνο.

Έφυγε..πόσο μακρινή έμοιαζε μέσα σε τόσο λίγο.. Τί θα μπορούσε ν'ακούσει...

Σκούπισε τα μάτια όπως όπως, έβαλε μπροστά τη μηχανή κι έγινε και εκείνη πορτοκαλί με τον δρόμο χωρίς να ξέρει για που ξεκίνησε. Σαν μέσα από όνειρο, βρέθηκε σε μια στιγμή στο αεροδρόμιο. Πρώτη φορά δεν ήξερε γιατί είχε έρθει. Δεν είχε κανέναν να πάρει και κανέναν ν'αφήσει. πορτοκαλί.

Κι εκείνη έπρεπε ν'ακολουθήσει τα σήματα μόνο για Αθήνα. Σταμάτησε αρκετές φορές, ήθελε να μην αφήσει τίποτα απ'έξω. Κανέναν και καμιά. Αυτός ο αέρας, σκεφτόταν καθώς ξεκινούσε πάλι, μακάρι να έπαιρνε μαζί του όλες τις υποψίες , έτσι, σε μια στιγμή.

Επόμενη στάση..πάνω απ'τα φώτα μιας πόλης που όλα τόσο μαζεμένα, τόσο κοντινά το 'να στ'άλλο τόση μοναξιά μαζεύουν, μια ολοστρόγγυλη, στιλπνή, γυάλινη μπάλα. Χορεύοντας απ'άκρη σ'άκρη μέσα σ'άυτό τον πανύψηλο φράχτη στα μάτια σου.

Κι όλα βαμμένα μ'αυτό το απαίσιο πορτοκαλί.

Μα..απ'τον καθρέφτη ξημέρωνε κιόλας.. κι όλα θα βάφονταν μωβ... Κι άλλο τσιγάρο.

Διάολε, αυτές οι ευθείες κάνουν αυτή την πρώτη στροφή να μοιάζει τόσο προκλητική.

Είχε ήδη φτάσει.

Θα έλεγες πως απόψε δεν ήθελε να γυρίσει πουθενά.

Άφησε το αμάξι σ'ένα πεζοδρόμιο πάνω.

Το υπόγειο, δεν θα το άντεχε τώρα.

21 comments:

Aggelos Spyrou said...

...

veloz said...

to portokali lene einai to xrwma tis aisiodoksias, ayto pou prepei na foras otan eisai stenaxwrimenos. Isws gia ayto na ta eblepes ola portokali, panw stin agwnia sou gia kati pio aisiodokso..
kai meta irthan kai ta ypoloipa, mwb, roz, mple, prasino, kokkino, fouksia! koita gyrw posa xwmata!

elen said...
This comment has been removed by the author.
elen said...

aggele ..καλώς ήλθες. να έρχεσαι όποτε θες.

veloz δεν ξέρω τι να πω. μόνο να τους πεις το πορτοκαλί άλλα μου φέρνει εμένα. να τους πεις πως δεν υπάρχει αγωνία για οτιδήποτε αισιόδοξο μιας και σίγουρα θα ΄ρθει, μα θα 'ναι έκπληξη και επίσης να τους πεις πως θα ΄ναι πιο ωραία όλα για μένα αν έχουν κάτι απ'το μ0β που τόσο τώρα μου λείπει.
καλημέρα κι εκεί..

3 parties a day said...

Κι εγώ το μωβ ψάχνω...

seirhnes said...
This comment has been removed by the author.
elen said...

στο εύχομαι

Trelofantasmeni said...

Το μωβ κρύβει μαγεία ...

elen said...

το μωβ πολλά.. καλώς την

γεώργιος-axenbax said...

Όμορφο και ταξιδιάρικο, όπως τουλάχιστον το ένιωσα εγώ, μου θύμισε λιγο Χάντκε, τις ασπρόμαυρες ταινίες του Βέντερς, η δική μου εντύπωση πάντα, αν και με μπέρδεψες ακόμη περισσότερο με την αλλαγή εικόνας...Τι σύμπτωση, τώρα που σου γράφω ακούω το ain 't talkin' του Dylan και του ταιριάζει...

"Διάολε, αυτές οι ευθείες κάνουν αυτή την πρώτη στροφή να μοιάζει τόσο προκλητική"... αλλά καμία φορά δεν προλαβαίνεις να την πάρεις, υπνωτισμένος τραβάς ίσα μπροστά στην κολόνα:)

elen said...

κολόνες. κι όλες πίσω απ'το φράχτη. και τα μουτράκια να σπας στο πρόγραμμα δεν είναι; μαλλον είναι. χαίρομαι που σ'άρεσε, ταξιδιάρικο λες, δεν έχεις άδικο. δεν καταλαβαίνω πώς σε μπέρδεψα όμως.
φαντάζομαι πως θα έχει να κάνει με το ότι γράφτηκε στα τρία αυτα διαφορετικά σημεία της πόλης, σ'ένα σχεδόν κρυμμένο πάρκινγκ στο Γκάζι, λίγο σ'ενα παρκιγνκ εθνικής με θέα την Αθήνα, και τέλος λίγο πριν κλείσω τα μάτια μου, μέρα πια.
θα θελα να μπορούσα βρε axenbax να ήταν αυτή η ταξιδιάρα που πολύ καλά θυμάμαι σου χρωστώ μα, αυτή είναι απλώς μια βόλτα με τουτου και τίποτα παραπάνω. επιφυλάσσομαι :) ευχαριστω για τα λόγια τα καλά.

ps. άσε που καμιά φορά απ'την πολύ σου όρεξη για γρηγορη οδήγηση όχι στροφή δεν υπήρχε, ίσως τελείωσε κι η ευθεία κι έμεινες σε χωματόδρομο. όπως και να ΄χει σ'ευχαριστώ

par...alogos said...

Το κείμενο δεν το διάβασα...
Μας έχει φάει η εξεταστική...
Ενα γειά πέρασα να πω (πρέπει να έγινε κάποια βλακεία και στο mns γιατί σε έχω χάσει ή δεν μπαίνεις...)
Θα αργήσω να διαβάσω το κείμενο μιας και προηγείται ο κ. Γιώργος με εκείνο το σεντόνι...
Αυτό που έχω να πω είναι ότι δεν μ`αρέσει καθόλου το μοβ...

Φιλιά Ελεν και να προσέχεις...

elen said...

να ΄σαι καλά paraloge

constant_dreamer said...

esu mwv kai egw aspro mono aspro thelw na vlepw..elpizw na vreis to mwv sou.
kamia fora odhgw toso xamenh sto aspro k skeftomai pws tha tan na xe xioni 17 tou iounh..
to aspro mou exei genethlia shmera..alla den exei xioni kai den exei mwv oute kan lila!
grafw ta dika mou pali,apla mou thumises dikes mou diadromes gi auto
kalhnyxta:)

constant_dreamer said...

Μια σφιχτή αγκαλιά μόλις πέρασε από μπροστά της από αυτές που σαν στα πάντα παραδομένη σηκώνεις τα χέρια ψηλά και κλείνεις τα μάτια, ξέρεις.. απ'αυτές που τις ακούς μόνο.

olh h diadromh aksize gia ayth thn agkalia pou perase apo mprosta ths

elen said...

λευκό φιλί γλυκιά μου.
να το.. στο στέλνω :)
καλό βραδυ

elen said...
This comment has been removed by the author.
samaritanboy said...

Ξυπνώ. Ανοίγω τον υπολογιστή. Βάζω Explosions in the sky και αποφασίζω να σε επισκεφτώ. Σκεπτόμενος ταυτόχρονα μια χθεσινή στιγμή. Τη στιγμή που όλα εχθές έγιναν μώβ, εκεί λίγο αφότου έδυσε ο ήλιος. Την ώρα που βράδιαζε. Ήμουν στη θάλασσα.
Ξυπνώ σήμερα. Τώρα. Αποφασίζω να σε επισκεπτώ. Μπαίνω στο blog σου. Ακούω Explosions in the sky και βλέπω μώβ. Κι ένα κείμενο ακολουθεί που έρχεται να δέσει όλο αυτό το περίεργα συμπτωματικό πρωινό.

Σε ευχαριστώ. Για τους δικούς μου λόγους. Έκανες αυτό το πρωινό να ξεχωρίσει. Ειλικρινά.

elen said...

sam με ξάφνιασες είναι η αλήθεια.. ευχάριστα όπως πάντα.
τι να πω? είναι όμορφα σαν συναντώνται οι σκέψεις των ανθρώπων κι έτσι. γαλάζιο υπόλοιπο μέρας με μωβ ανταύγειες στο τέλος
φιλί, να είσαι καλάα :)

ladybug said...

Δεν σου πάει το υπόγειο γλυκιά μου :)

elen said...

Όλα εδώ είναι.